2. insan himnləri
bu gün dünya çox qəribə surətdədir,
yer də,göy də ,təbiət də heyrətdədir.
məişətlər dəyişmədə, təfəkkürlər dəyişmədə,
dünya haqda, varlıq haqda təsəvvürlər dəyişmədə,
ürəkləri bu sinədən,o sinəyə köçürürlər
raketləri göyərçintək ələ alıb uçururlar.
bircə gündə fəzaları bir-birinə qatmaq olur
səhər çıxıb ,axşam ayda yatmaq olur.
öz balaca xilqətilə hər bir insan
bu dünyada bir dünyadır,yaxşı baxsan.
ən adicə süpürgəçi qələm alıb taleyini yazsa əgər,
dahilərə mövzu üçün bəs eyləyər.
insan olmaq ən qüdrətli,ən əbədi vəzifədir.
ən kasıbı,ən yoxsulu ən tükənməz xəzinədir,
o, həmişə düşüncədə, hərəkətdə, həyəcanda
bütün aləm işıqlanır gözlərini o açanda .
zülmətlər də gülümsəyir nurlananda zehni onun.
düşüncələr pətəyidir beyni onun.
ora gündə minlərlə fikir gəlir, fikir gedir...
hər fikir də o pətəyə öz balını tökür gedir.
atomların milyon-milyon zərrələrə bölündüyü dövrdə mən,
istəyirəm şeirdə mən adamlarda bütövlüyü vəsf eləyəm .
evdə,çöldə bütövlüyü,qəlbdə,dildə bütövlüyü,
ən balaca fikirdə də, ən qüdrətli duyğuda da bütövlüyü
hörmətdə də,nifrətdə də, qayğıda da bütövlüyü
o günəştək, o ulduztək bütövlüyü
bir yumruqtək, iki göztək bütövlüyü
dəniz kimi,torpaq kimi bütövlüyü
millət kimi ,bayraq kimi bütövlüyü.